از ایدرویِ نیازمند تا ایدرویِ مقیمی؛ چه بر سر مأموریت توسعهای آمد؟
بازدید رئیس ایدرو از شرکت تیوان، فعال در حوزه توسعه پیشرانه و قوای محرکه، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران تا چه اندازه به مأموریت تاریخی خود پایبند مانده است. نهادی که روزگاری با هدف خلق صنایع جدید، انتقال فناوری و توسعه صنعتی شکل گرفت، امروز در صنعت خودرو چه نقشی ایفا میکند و آیا اساساً ابزار لازم برای حمایت مؤثر از پروژههای صنعتی را در اختیار دارد؟
رکابآنلاین– بازدید فرشاد مقیمی از شرکت تیوان در حالی به عنوان نشانهای از حمایت ایدرو از توسعه فناوریهای خودرویی معرفی شده که هنوز مشخص نیست این حمایت دقیقاً در چه قالبی تعریف میشود و چه خروجی ملموسی برای صنعت خودرو به همراه دارد.
ایدرو در زمان تأسیس خود به مدیریت رضا نیازمند، قرار بود بازوی توسعه صنعتی کشور باشد، نهادی که پروژه تعریف کند، سرمایهگذاری انجام دهد، فناوری جذب کند و صنایع جدید را شکل دهد. اما امروز به نظر میرسد نقش این سازمان بیش از آنکه در خلق پروژههای جدید دیده شود، در بازدید از پروژههایی نمود پیدا میکند که توسط سایر بازیگران صنعت در حال اجرا هستند.
در مورد شرکت تیوان نیز این پرسش قابل طرح است که ایدرو چه نقشی در شکلگیری، توسعه یا تجاریسازی دستاوردهای این مجموعه داشته است؟ آیا سرمایهای وارد پروژه کرده است؟ آیا زیرساختی در اختیار آن قرار داده است؟ آیا مسیر همکاریهای فناورانه یا صادراتی را هموار کرده است؟ یا آنکه نقش ایدرو به اعلام حمایت و حضور در بازدیدهای مدیریتی محدود میشود؟
واقعیت آن است که حتی نقش حمایتی نیز زمانی معنا پیدا میکند که پشتوانهای اجرایی داشته باشد. حمایت زمانی قابل سنجش است که به تأمین مالی، تسهیل مقررات، توسعه بازار، انتقال فناوری یا رفع موانع تولید منجر شود. در غیر این صورت، حمایت صرفاً در سطح خبر و اظهارنظر باقی میماند.
شاید مهمترین پرسش امروز درباره ایدرو این باشد که این سازمان چه ابزار مشخصی برای اثرگذاری بر پروژههایی مانند تیوان در اختیار دارد. اگر پاسخ روشنی برای این سؤال وجود نداشته باشد، طبیعی است که فعالان صنعت، بازدیدهای اینچنینی را نه به عنوان یک اقدام توسعهای، بلکه به عنوان حضوری نمادین ارزیابی کنند. صنعت خودرو بیش از هر زمان دیگری به نهادهای توسعهگرا نیاز دارد، نهادهایی که ریسک سرمایهگذاری بپذیرند، فناوری خلق کنند و مسیر رشد را هموار سازند. معیار سنجش ایدرو نیز نه تعداد بازدیدها و نشستها، بلکه میزان اثرگذاری آن بر شکلگیری پروژههایی است که بدون حضور این سازمان امکان تحقق نداشتند.
