آیا کروز برای تصاحب سایپا آستین بالا زده است؟
گزارش تسنیم درباره احتمال حضور شرکت کروز در فرآیند واگذاری سایپا، همزمان با کاهش تأمین قطعات و افزایش خودروهای ناقص، این پرسش را مطرح کرده است که آیا این اتفاقات صرفاً ناشی از اختلافات مالی است یا بخشی از سناریویی برای کاهش ارزش سایپا پیش از واگذاری؟ هرچند این ادعا تاکنون از سوی هیچ مرجع رسمی تأیید نشده، اما همزمانی این تحولات، شائبه تعارض منافع را پررنگ‌تر کرده است.
رکاب‌آنلاین – گزارش اخیر خبرگزاری تسنیم بار دیگر بحث واگذاری سایپا را به کانون توجه بازگردانده است. این گزارش با استناد به شنیده‌ها مدعی است که شرکت کروز در یکی از جلسات مرتبط با واگذاری سایپا به‌عنوان یکی از خریداران احتمالی حضور داشته است، موضوعی که اگر صحت داشته باشد، می‌تواند ابعاد تازه‌ای به بحران فعلی این خودروساز ببخشد.
بر اساس این گزارش، تحویل قطعات کروز به سایپا از حدود ۱۸.۲ میلیون قطعه در سال ۱۴۰۳ به حدود ۸.۸ میلیون قطعه در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است. تسنیم همچنین مدعی است که با وجود این افت محسوس، سایپا حدود ۱۵.۸ همت به کروز پرداخت کرده، در حالی که ارزش قطعات تحویلی حدود ۱۱.۵ همت بوده است. به اعتقاد این رسانه، نتیجه این روند افزایش خودروهای ناقص، کاهش عرضه، افت نقدینگی و تضعیف جایگاه عملیاتی سایپا بوده است.
اگر روایت مطرح شده از سوی تسنیم درست باشد، این پرسش مطرح می‌شود که آیا کاهش تأمین قطعات صرفاً نتیجه یک اختلاف تجاری میان قطعه‌ساز و خودروساز بوده یا ابزاری برای تحت فشار قرار دادن سایپا و کاهش ارزش آن در آستانه واگذاری؟ در چنین سناریویی، موضوع از یک اختلاف مالی فراتر رفته و به مسئله تعارض منافع تبدیل می‌شود، زیرا یک تأمین‌کننده اصلی، همزمان در جایگاه خریدار احتمالی همان مجموعه قرار می‌گیرد. چنین وضعیتی می‌تواند این شائبه را ایجاد کند که کاهش تولید، انباشت خودروهای ناقص و تضعیف شاخص‌های مالی، بر ارزش‌گذاری سایپا در فرآیند واگذاری اثرگذار باشد.
با این حال، باید تأکید کرد که تاکنون هیچ نهاد رسمی حضور کروز در فرآیند خرید سایپا یا ارتباط میان کاهش تأمین قطعات و موضوع واگذاری را تأیید نکرده است و گزارش تسنیم نیز از عباراتی مانند «شنیده‌ها»، «اگر» و «شائبه» استفاده کرده است. از این رو، فرضیه مطرح‌شده هنوز در حد یک ادعای رسانه‌ای است و برای اثبات یا رد آن، انتشار اطلاعات رسمی و بررسی نهادهای نظارتی ضروری خواهد بود.
در نهایت، فارغ از اینکه این فرضیه تا چه اندازه با واقعیت منطبق باشد، انتشار چنین گزارشی یک مطالبه مهم را پررنگ می‌کند، اینکه فرآیند واگذاری سایپا، نحوه ارزش‌گذاری این خودروساز و نقش بازیگران حاضر در زنجیره تأمین، باید با حداکثر شفافیت انجام شود تا هرگونه شائبه تعارض منافع یا تأثیرگذاری بر قیمت واگذاری از بین برود. در غیر این صورت، پرسش اصلی همچنان پابرجا خواهد ماند: آیا کروز تنها یک تأمین‌کننده قطعات است یا برای تصاحب سایپا نیز آستین بالا زده است؟
